*പ്രസംഗം അങ്ങനെ നീണ്ടു നീണ്ടു പോവുകയായിരുന്നു. അവസാനം അച്ചനുS ചെറിയൊരു മനസ്ഥാപം തോന്നി."ക്ഷമിക്കണം ഞാൻ വാച്ച് ഉപയോഗിക്കില്ല എന്നു നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമല്ലോ. സമയം അല്പം നീണ്ടു പോയി".
അപ്പോൾ ഒരു അമ്മച്ചി എണീറ്റു : " അച്ചാ വാച്ച് എന്തിനാ ?ഭിത്തിയിൽ കലണ്ടർ കിടപ്പുണ്ടല്ലോ"
*മകൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു, അമ്മാ ഞാൻ ഇനി ആ സ്കൂളിലേക്കില്ല. കുട്ടികൾക്കും അധ്യാപകർക്കും എന്നെ കണ്ണിൽ കണ്ടു കൂടാ.
അമ്മ മകനെ ധൈര്യപ്പെടുത്തി. അതൊക്കെ അങ്ങനെയായിരിക്കും.നീ പോയേ പറ്റൂ. നീയാ സ്കൂളിന്റെ പ്രിൻസിപ്പാൾ ആണെന്ന കാര്യം മറക്കരുത് !
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.